Na zelf hard gewerkt te hebben in het atelier, even een weekje kunst kijken en me laten inspireren!

 Museum Kunstpalast te Düsseldorf, Kunst und Alchemie, 05-04-2014 t/m 10-08-2014.

Spannende en uitgebreide tentoonstelling over kunst en alchemie uit de verleden tijd tot aan heden. Alle kunstenaars hebben zich laten uitdagen om het geheim van de transformatie te ontdekken: Mijn favorieten zijn: David Teniers de Jonge, Rembrandt van Rijn, Jan Brueghel de Oude, Lucas Cranach, Max Ernst, Joseph Beuys, Anish Kapoor, Yves Klein en Sigmar Polke.

Brühl (D) - Max Ernst museum

Max Ernst MuseumEntree Max Ernst museum

 

"Ein maler mag wissen was er nicht will. Doch wehe! wenn er wissen will, was er will! Ein Maler ist verloren, wenn er sich findet. Dass es ihm gelückt ist, sich nicht zu finden, betrachtet Max Ernst als sein einziges Verdienst".

De schilderijen uit de periode 1941-1949 uit de USA zijn prachtig en spreken me zeer aan. Ook die uit zijn laatste periode vind ik super.

Max Ernst (1891-1976) is geboren in Brühl. Sculpturen, plastiken, tekeningen en schilderijen in mooie zalen tentoongesteld. Ernst was vertegenwoordiger van het Dadaïsme en het Surrealisme.

maxernstdelicatearchDelicate Arch, 1946

Pyramid Lake, 1946

Jabbeke - Permekemuseum

Grote marine, 1935, Olieverf op doek, 1,98 x 4,24 mGrote marine, 1935, Olieverf op doek, 1,98 x 4,24 m

 

 

 

 

 

  

 

 

    

 

 

 

 

 

 

 

 

Het museum is gehuisvest in "De Vier Winden", een modernistisch woonhuis met beeldhouwatelier, dat Constant Permeke in de periode 1928-1930 liet bouwen door zijn vriend-architect Pierre Vandevoort. Constant Permeke bleef er wonen tot aan zijn dood in 1952. Het was de wens van de kunstenaar om na zijn dood zijn huis open te stellen voor het publiek. En toch voelt het bijzonder om in dit huis te mogen rondlopen. Ingetogen en onder de indruk, ben ik. Vooral in het grote atelier, waar de schildersezel, uitgedroogde verftubes, kwasten van verschillend formaat nog liggen te wachten om weer gebruikt te worden.

 

 

 

 

 

 

Constant Permeke (1886-1952) behoort tot één van de hoofdfiguren in het Vlaams Expressionisme. Zijn oeuvre kent twee belangrijke thema's, namelijk "de visser en de zee" en "de boer en de aarde". In donkere aardekleuren geeft Permeke de verbondenheid tussen mens en natuur weer. Rauwe taferelen die recht naar het hart grijpen. Permeke zocht naar het wezen van zijn figuren, naar de oerversie van de mens.

Brussel - Bozar Expo - Zurbarán - Meester uit de Spaanse Gouden Eeuw - 29-01-2014 t/m 25-05-2014

Tegelijkertijd is er van 29-01-2014 t/m 25-05-2014 Zurbarán - Meester uit de Spaanse Gouden Eeuw. Francisco de Zurbarán (1598-1664) geeft zijn geheimen prijs in een schitterende selectie van monniken, heiligen, religieuze taferelen en stillevens. Hij was de 'schilder van de Contrareformatie' en - naast Velazquez en Murillo - een sleutelfiguur van de Spaanse Gouden Eeuw. De heilige Franciscus (rond 1635). Deze soort schilderijen zijn niet gemaakt om bewonderd te worden, maar om de toeschouwer aan te grijpen en in vervoering te brengen. De Agnus Dei (rond 1634-1640) is meesterlijk geschilderd. De gelaatsuitdrukkingen van de personages verbeelden een innerlijke beleving. Ze gaan beseffen wat hen te wachten staat en ontdekken zo de diepere zin van hun bestaan. Zijn stijl evolueerde wel, maar door zijn eerlijkheid, oprechtheid en vrijmoedigheid bleef en blijft zijn werk een rots in de branding. Nog een laatste fascinerend schilderij van Sint Lucas als schilder kijkt op naar de Gekruisigde (rond 1655). Is de schilder misschien een zelfportret?

zurbaranschilderkijktopSint Lucas als schilder kijkt op naar de Gekruisigde, ca 1655zurbaranmonnikDe heilige Franciscus, ca 1635

ZurbarnAgnusDeiAgnus Dei, ca 1634-2640

 

Brussel - Bozars Expo (voorheen Paleis voor Schone Kunsten) - Michaël Borremans - As sweet as it gets - 22-02-2014 t/m 03-08-2014

 

Bozar nodigde Michaël Borremans (1963) uit voor een grote overzichtstentoonstelling in België met werken van de voorbije veertien jaar. Eind jaren 1990 brak hij internationaal door met zijn tekeningen, schilderijen en films waarin hij de absurditeit van het bestaan op een suggestieve, ironische manier blootlegt. Zijn werk verleidt, maar roept ook weerstand op. Hij laat het over aan de verbeelding van de toeschouwer. Geen enkel persoon kijkt je aan. Het gaat om de innerlijke wereld.

 

The Angel, 2013, Olieverf op doek, 200 x 300 cm, Courtesy Zeno X Gallery, Antwerpen. 

MichaelBorremansTheAngelThe Angel (2013) is PRACHTIG. Groots (meer dan 3 meter hoog) en sereen. De donkere huidskleur is bewust gekozen; het gaat om het innerlijk. De huidskleur zegt immers niets over wie we eigenlijk zijn. Na zijn tentoonstelling in de New Yorkse Galerie van David Zwirner in 2011, kwam Borremans lange tijd in een painters block terecht. Het atelier waar hij al die jaren gewerkt had voelde niet langer aan als een creatieve plaats. Hij voelde de noodzaak om een werkplek te vinden die zijn creativiteit kon aanwakkeren. Alsof het lot hem tegemoet kwam, belandde hij in een vervallen en ontmantelde katholieke kapel in Gent. Deze sacrale ruimte inspireerde hem zodanig dat hij er een reeks verbazingwekkende, nieuwe werken schilderde, waaronder The Angel.

 

 

 

 

 

 

 

The Avoider, 2006, Olieverf op doek, 360 x 180 cm, High Museum of Art, Atlanta.

MichaelBorremansTheAvoiderDit bijna 4 meter hoge schilderij toont een figuur die Borremans soms als "Christusachtig" omschrijft. Het is een intrigerend beeld. Zijn houding is tegelijk hooghartig (de blik) en nederig (de vuile, blote voeten) en is enerzijds te identificeren met een stadsflaneur (roze hemd met zwierige sjaal) en anderzijds met een landelijke herder, die leunend op zijn wandelstok de velden aanschouwt. Dat zijn pose eigenlijk een citaat is van de figuur in Courbets werk La rencontre of Bonjour Monsieur Courbet (1954), lijdt geen enkele twijfel, maar het schilderij doet ook denken aan de pose van figuren in de schilderijen van Manet of aan Sargents portretten. Let ook op de dubbele schaduw, die een aura vormt rond de man!

                   

Ukkel/Brussel - Museum van Buuren.

 

Het museum van Buuren, dat ook hun naam draagt, is ondergebracht in het huis waar David en Alice van Buuren hebben gewoond. In 30 jaar tijd hebben ze een verzameling kunstwerken aangeschaft. David van Buuren was bankier-mecenas. David van Buuren was de enige mecenas van G. van de Woestijne. Hij kocht in 1928 de villa. Aan de buitenkant is het huis gebouwd in Amsterdamse stijl. De binnenhuisdecoratie vormt een uniek Art Deco geheel. Er hangen o.a. schilderijen van de Belgische School met Permeke, R. Wouters en G. Desmet. Het huis werd in 1975 een museum. Het ademt nog overal de sfeer van de vorige bewoners en het is nog origineel ingericht.

De eindexamenpresentatie van de 5e jaars studenten van de Klassieke Academie voor Schilderkunst vindt plaats bij Kunstlievend Genootschap Pictura, Martinikerkhof 26, 9712 JH, te Groningen. Op 25 mei wordt de opening verricht door Mariette Haveman, hoofdredacteur van Kunstschrift, om 14.30 uur in de Martini Kapel te Groningen.

De expositieperiode loopt van 25 mei t/m 15 juni 2014. Openingstijden: woensdag tot en met zondag van 13.00 uur tot 17.00 uur.

 

De grootste collectie werken van de wereldberoemde 17de eeuwse Leidse schilder Gerrit Dou (leerling van Rembrandt) bevindt zich niet in één van de grote musea, maar in een privécollectie in New York. De werken van Dou uit The Leiden Collection van de succesvolle Amerikaanse zakenman Tom Kaplan zijn nu voor het eerst te zien in Nederland en wel in de Lakenhal te Leiden.

 

MuseumdeLakenhalLeiden

Gerrit (ook wel Gerard genoemd) is een meester in het imiteren van de stoffelijke werkelijkheid en van reflecterend licht in een gladde, vloeiende schildertechniek.

GeitInEenLanschap

Het schilderij Geit in een landschap, ca 1660 heeft een schitterende verfbenadering en gedetailleerdheid, met name in de vacht. Dou gebruikte toen veel van het kostbare ultramarijn, wat veel zegt over zijn aanzien. De plant linksonder was groen geschilderd, het geel is vergaan en het ultramarijn blijft over.